Et Cetera

Meer dan 40 jaar geleden werden de eerste quasars ontdekt in de meest veraf gelegen delen van ons universum. Het waren de meest heldere objecten die we kenden. Het was toen een groot raadsel hoe een bron zo groot als het zonnestelsel zo veel licht kon produceren als een biljoen sterren. Al snel werd de verklaring voor deze vreemde objecten gezocht in de extreem zware zwarte gaten in het centrum van sterrenstelsels. Grote hoeveelheden materie zijn hierin zo geconcentreerd, dat zelfs licht niet aan de zwaartekracht kan ontsnappen.

Zwarte gaten markeren dus zeer opmerkelijke verschijnselen in de ruimte-tijd, welke worden omringd door een zogenaamde gebeurtenissenhorizon die materie en licht wel naar binnen toelaat, maar niet meer naar buiten.

Maar bestaan deze zwarte gaten en hun gebeurtenissenhorizon ook daadwerkelijk? De beste plek om naar bewijs van hun bestaan te zoeken is het centrum van onze eigen melkweg. Hier lijkt een compacte stralingsbron met een massa van 4 miljoen keer de zon op het bestaan van een zwart gat te duiden. Het is het beste bewijs tot nu toe voor het bestaan van zwarte gaten.

Falcke vertelt hoe we met behulp van radiotelescopen proberen vast te stellen wat de schaal is van dit object. Misschien wordt het voor het eerst hierdoor wel mogelijk een voorstelling te krijgen van de ongrijpbare gebeurtenissenhorizon van een zwart gat.


Share on Facebook

Tweet

Informatie over spreker / artiest(en)

Prof. dr. H. Falcke, hoogleraar astrodeeltjesfysica en radioastronomie, RU Nijmegen